Bedenim Parçalanıyor Doktor

Binlerce yıl önceki kadın olup, bu kadınlarının yaşamı ne yazık ki kısa ömre sahipti. Ortalama olarak 25-30 yaşlarına kadar yaşayabiliyorlardı. Bu genç yaşta kaybettikleri hayatları, beraberinde getirdikleri gebelik, doğum hasarlarının acı sonuçlarını görmelerine fırsat vermedi. O dönemde, genç yaşta ölüm oranları oldukça yüksek olduğundan, jinekolojik sebepler üzerinde düşünmek veya olası çözümler geliştirmek pek mümkün değildi. Ölüm, gerçek trajedi olarak genç yaşlarda sıklıkla gerçekleştiği için, jinekolojik detaylara dair yüzlerce yıl boyunca neredeyse hiç girilmemişti. Hatta “Lohusanın mezarı 40 gün açık kalır” şeklinde söz bile bu dönemden kalmıştır. Maalesef A jenerasyonu kadınları, menopoz dönemini hiç göremediler. Bu yüzden ilerleyen zamanlarda bahsedeceğimiz B, C, D jenerasyonlarındaki sorunlar hastalıklarla karşılaşmama şansına sahip oldular.

Yıllar önce ülkemizde, ortalama yaşam süresi sadece 55 yıl idi. Ancak B jenerasyonu kadınları, yaşlandıkları için 40’lı yaşlarında yasal olarak emekli olmak zorunda kalıyordu. O dönemde ülkemizdeki ortalama menopoz yaşının 48 olduğu düşünülürse, kadınlar menopoz dönemiyle birlikte geçmişte önemsemedikleri, normalleştirdikleri gebelik – doğum hasarlarının etkilerini hissetmeye başladılar. Ancak doğumlar ile bu etkilerin arasında 20-35 yıl gibi uzun zaman dilimi geçmişti, bu nedenle mevcut hastalıklarıyla gebelikleri arasında doğrudan ilişki, illiyet bağı kurmak istemediler. Ayrıca toplumsal kanıt kuramının etkisiyle (etraflarındaki yaşayan hemcinslerinin de benzer şikayetleri taşıdığını görmeleri), bu süreçte normalleştirme davranışı kolayca başladı. Bunun yanı sıra, “sadece bebek doğurmak için kadın doğuma gidilir, benden şu an bebek olmaz” şeklinde yanlış düşünce yayıldı. Bu düşünce esaretine bağlı olarak jinekolojik sorunlar, hastalıklar arasında ilişki, illiyet bağı kurulmadı. Kemik taramaları, mamografi, kan – idrar testleri gibi taramalar ise liberal şekilde, kitleler halinde yapıldı. Bu yapılanlarda her şey (sözde!) normal görünüyordu, ancak bu B jenerasyonu sağlığını, esenliğini yitirmişti. Hastaydılar, ancak test sonuçları normal çıkıyordu. Bu jenerasyonun sabit jinekoloğu yoktu, hastaneye (eğer giderlerse) hangi jinekolog doktor varsa ona başvuruyorlardı.

Ortalama ömür hızla artıyor. Biyolojik 104 yaş duvarı önünde biriken birçok kadın var. Menopoz başlama yaşı olan 48 yaşından sonra hayatta kalan kadınların sayısı önemli ölçüde artmasına rağmen, hastalıklarla yaşlılık dönemini; konfor eksikliği, ağrı – acılar içinde kalitesiz yaşam şekliyle geçiren birçok kadın bulunmaktadır. Bu hastaların neredeyse tamamı, önceki B jenerasyonu kadınının yaptığı hatayı tekrarlamaktadır.

Hastalıkları, ölümleriyle ilgili jinekolojik (kadın hastalığı) arasındaki illiyet bağını – ilişkiyi aynı şekilde kuramamaktadırlar. Hatta toplumsal kanıt kuramının etkisiyle (çevresindekilerde de aynı şikayetleri taşıdığını görmelerinden, onlarında jinekolojik illiyeti bildirmemelerinden dolayı), normalleştirme sürecinin aynen devam etmesine sebep olmaktadırlar.

• Öyle düşünüldüğü gibi “doğurdum, oldu, bitti , geçmişte kaldı” olayı yoktur !
• Her kötü doğum sizi ölene kadar, hiç bırakmadan takip etmektedir ! yaşlılık döneminizde tam anlamıyla bela – kabus olmaktadır !
  • Tüm dişlerini kaybetmiş
  • İdrarlarını tutamayan
  • Dizlerine, kalça eklemine protez takılmış
  • Omurga dejenerasyonları nedeniyle bel fıtığı, omurga platinleri olan, kemikleri hızlı kırılan, eriyen
  • Nörolojik problemler nedeniyle hatırlayamayan, bilişsel işlevlerini akıcı kullanamayan, eklemleri tutuk, şişmiş, yürüyemeyen
  • Böbrek, kalp, romatolojik, metabolik, endokrin problemlerle boğuşan
  • Barsak ve iç organ problemleriyle mücadele içinde olan menopozal kadın kitlesi oluşmuş durumdadır.